(4 اردیبهشت 98)
بودجه سال 98 کل کشور زخمی است. این زخم از ضربت ارز 4200 تومانی بر پیکر مالیه عمومی کشور ایجاد شده است. عفونت ناشی از آن ارزش پول ملی را به پایینترین سطح خود در یک صد سال گذشته قانونگذاری و مقرراتنویسی در قالب تصویبنامههای هیئتوزیران رسانده است. مسئولیت این تصمیم را هیچ شخص حقیقی در دولت به عهده نگرفت. رئیسجمهور گفت: «من با آن مخالف بودم.» معاون اول رئیسجمهور هم گفت: «من فقط آنرا اعلام کردم.» بانک مرکزی که مسئولیت حفظ ارزش پول ملی را به عهده دارد، اعلام کرد؛ این تصمیم به پیشنهاد ما نبوده و در جای دیگر پختوپز شده. شورای پول و اعتبار در این تصمیمسازی جایگاهی نداشته. هیچ یک از اقتصاددانان و اقتصادفهمان دولت از این تصمیمگیری حمایت نکردند و گفتند: ما نقشی نداشتیم! چه خوب است رئیس دولت یا یک مقام مسئول به مردم توضیح دهد که مبانی علمی و کارشناسی این تصمیمگیری چه بود که معیشت مردم را نشانه گرفته است. درست یک سال قبل در چنین روزهایی دولت چنین تصمیمی گرفت و همه معادلات و معاملات و مناسبات بودجه 97 را به هم ریخت. بازار را دچار آشفتگی کرد و اغتشاش را در قیمتها پدید آورد و این نابسامانی همچنان ادامه دارد. آیا پس از گذشت یکسال از این تصمیم نادرست کسی پاسخگو است؟